Wat is een SOA-record?
Het SOA-record (start of authority) opent elke DNS-zone. Het noemt de primaire nameserver en een contactadres, en bevat een serial die bij elke wijziging stijgt, drie timers voor secundaire servers (refresh, retry, expire) en het minimum-veld, dat RFC 2308 tot de TTL van negatieve antwoorden maakt: hoelang “bestaat niet” in de cache blijft.
De uitkomst lezen
Elk veld staat er met zijn waarde in seconden en in gewone tijd. Het deel over negatieve caching telt het meest voor wie een record toevoegt: een resolver die naar het record zocht voordat het bestond, blijft “niet gevonden” antwoorden zolang de laagste van het minimum-veld en de eigen TTL van het SOA-record duurt. De tool vraagt beide resolvers ook naar een verzonnen naam en toont de TTL die elk aan het antwoord “bestaat niet” gaf.
Beat draait op dezelfde engine, volgens een vast schema, over alle 41 checks en 25 blacklists. Wat Beat toevoegt: steeds opnieuw vragen, merken wanneer een antwoord verandert en je vertellen wat je eraan moet doen.
Wat het uitlegt, en wat het markeert
Een nieuw record dat nog steeds niet resolvet
Meestal negatieve caching in plaats van een fout: een resolver vroeg ernaar voordat je publiceerde en cachete de afwezigheid. Wacht de negatieve TTL af die hier staat voordat je iets verandert.
Een negatieve TTL van meer dan een dag
RFC 2308 sectie 5 noemt waarden boven één dag problematisch en stelt één tot drie uur voor. Met een lange waarde duurt het bij elk nieuw record lang voordat het zichtbaar wordt.
Expire korter dan retry
Volgens RFC 1912 moet expire groter zijn dan retry, anders kan een secundaire server de zone laten vallen voordat hij opnieuw heeft geprobeerd hem te verversen.
Een subdomein zonder eigen SOA
De meeste subdomeinen zijn namen binnen de zone van hun bovenliggende domein, geen zones op zich. De tool toont dan de SOA van die bovenliggende zone, die voor hen geldt.